Johann Eduard ‘Ed’ Karsen

1860 – Amsterdam – 1941

Eduard Karsen was de zoon van de romantische schilder Kaspar Karsen (1810 -1896). Hij ging eerst in de leer bij zijn vader en studeerde vervolgens aan de Rijksacademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Daar maakte hij kennis met een groep jonge kunstenaars die een bepalende invloed zouden hebben op het artistieke leven in het laat-negentiende-eeuwse Nederland: Antoon Derkinderen, Willem Tholen, Jacobus van Looy, Jan Veth, en Jan Toorop. Hij raakte bevriend met George Breitner en Isaac Israëls, die op de academie in Den Haag zaten. Samen met Willem Witsen, Toorop, Derkinderen en Toorop behoorde hij in 1880 tot de oprichters van kunstenaarsvereniging Sint Lucas. Via Witsen en Albert Verwey werd Karsen ook geïntroduceerd in de beweging van de Tachtigers.

Het mysterieuze, poëtische karakter van de schilderijen van Karsen sloot aan bij het werk van De Tachtigers. Zijn stijl doet denken aan de Haagse School, waarbij de invloed van Breitner duidelijk herkenbaar is. Hij schilderde vooral stads- en dorpsgezichten, en boerderijen geplaatst in het ‘stille schemeruur’ van de ochtend of avond. Menselijke aanwezigheid is in zijn werk tot een minimum beperkt.