Biografie kunstenaar
Herman Justus Kruyder
Lage Vuursche 1881 – 1935 Amsterdam
Na een opleiding tot huis- en decoratieschilder en later als glazenier aan de Haarlemse School voor Kunstnijverheid ging Herman Kruyder in 1907 als vrij kunstenaar in Haarlem wonen. In die tijd schilderde hij impressionistische bos- en weidelandschappen. In 1912 vestigde hij zich als professioneel kunstschilder en werd hij lid van de kunstenaarsvereniging Sint Lucas. Hij gaf vanaf dat moment les in zijn atelier. Het lesgeven hielp hem bij zijn eigen ontwikkeling.
Vanaf 1916 ontwikkelde Kruyder zich tot modernist met een geheel eigen expressionistische stijl met platte vlakken, zware contouren en intense kleuren. Zijn voorstellingen varieerden van betoverende, idyllische taferelen waarin de verwondering over de schoonheid van de natuur doorklinkt, tot, in later werk, nachtmerrieachtige scènes die zijn eigen angsten en geestelijke inzinkingen weerspiegelen.
Herman Kruyder hield van de stilte in landelijke dorpen als Heemstede, Bennebroek en later Blaricum.
Hij vond er zijn onderwerpen : het dorp en de mensen, dieren, bomen en bloemen.
In de loop van de jaren twintig veranderde het karakter van zijn werk sterk. De aanvankelijk poëtische taferelen van mensen, dieren en natuur, werden steeds beklemmender.
In 1927 vestigde Kruyder zich in het kunstenaarsdorp Blaricum. Daar had hij veel contact met Leo Gestel en de kunstverzamelaar P.A. Regnault, die vanaf 1929 regelmatig werk van Kruyder kocht. Eind jaren twintig werd zijn manier van werken realistischer, soms bijna naïef, en doet denken aan de beroemde Franse kunstenaar Henri Rousseau.
De intense, vaak ongrijpbare voorstellingen maken Kruyders werk buitengewoon persoonlijk.
