Koestering van tijdloze situaties als basis voor gepassioneerd tekenplezier, sluiten aan bij zijn instelling als gretige kijker naar alles wat voorbij komt en van zijn gading kan zijn.

In Amsterdam, waar hij zijn atelier heeft, vlakbij de Dapperstraat, zijn de bezoekers aan koffiehuizen zijn dagelijkse tekenobjecten, ‘modellen tegen wil en dank’. Iets verder weg, in Het Gooi wacht hem weer een ander kijkspel zoals de St.-Jansprocessie in Laren. Vooral ook in zijn geliefde Italië legt hij het leven van alledag vast, de siesta in een hemelbed, samenzijn op terrasjes en in restaurants, dorpsfeesten, ouders met kinderen, of luieren aan de waterkant.
Schilderend en laag over laag bouwt hij zijn pastels, op. Ook ‘etst’ hij met burijn of vingernagel in het krijtimpasto, schraapt hij partijen weg om onderliggende kleurlagen tevoorschijn te halen. In het werk van Onno Boerwinkel is het gebruik van houtskool een onmisbaar facet in de uiteindelijke weergave van zijn onderwerp.