Meiners, P.

Pieter 'Piet' Meiners

Oosterbeek 1857 – 1903 Lage Vuursche

Piet Meiners behoorde tot de Tachtigers, maar zijn werk werd nooit zo bekend als dat van zijn vrienden Witsen, Tholen en Van Looy.  In 1903 kwam hier verandering in door een grote solotentoonstelling in Rotterdam. Hij raakte echter ook snel weer in de vergetelheid, want nog in datzelfde jaar kwam hij om bij een tragisch ongeval.

Hij was de zoon van de romantische landschapschilder Claas Hendrik Meiners, en schilderde kleine, verfijnde landschappen en ingetogen stillevens. In zijn stillevens verwerkte hij veel autobiografische elementen. Ook maakte hij portretten van familie en vrienden. De teruggetrokken kunstenaar stelde zijn werk echter zelden tentoon.

Meiners leed aan depressies, waardoor hij soms maandenlang niet aan het werk was. Het tij keerde toen hij door zijn vrienden werd ondergebracht op Ewijckshoeve, het buitenverblijf van de familie van bevriende kunstschilder Willem Witsen. Dankzij kunstcriticus Hendrik Petrus Bremmer kreeg Meiners vervolgens een grote solotentoonstelling in de Rotterdamse Kunstkring. De kunstcritici spraken over zijn originele stijl en hij verkocht niet minder dan 25 schilderijen.

Hij bloeide op door dit plotselinge succes, maar zijn geluk zou niet lang duren. Nog geen half jaar later, in oktober, fietste hij na een cafébezoek tegen een boom. Hij kwam met zijn hoofd in de modder terecht en stikte.