‘Een zeer aangenaam mensch niet alleen, maar ook een kunstenaar van fijne beschaving’, zo beschreef de schrijfster Henriëtte Roland Holst deze nakomeling uit de aristocratische familie Bosch Reitz. Hij keerde zich tegen zijn voorbestemming om het zakenleven in te gaan en vond op 23-jarige leeftijd zijn roeping als kunstschilder. Zijn schilderijen, tekeningen en vele studiepaneeltjes vallen op door een grote variatie in stijl en thema.
In de zomer van 1891 leerde hij Ferdinand Hart Nibbrig en Richard Roland Holst kennen in Laren. Later zou Bosch Reitz er een eigen atelier laten bouwen.
Hij reisde ook regelmatig naar Versailles en naar Saint Ives, in het Zuidwesten van Engeland waar hij graag de zee, de boten en de haven schilderde. Ook daar had hij een atelier. In de zomer van 1889 verbleef hij in Runswick, een kustplaats in het Noordoosten van Engeland.
Door zijn avontuurlijke instelling reisde Gijs Bosch Reitz de hele wereld rond, van oost naar west. Interesse in kunst en specifiek in Aziatica verbreedde zijn werkterrein. Zo werd hij  de eerste conservator van de afdeling Aziatische kunst in het Metropolitan Museum of Art in New York. Vrijwel zijn gehele leven noteerde Bosch Reitz zijn ervaringen in agenda’s en dagboeken, waaruit naast een kunstenaar ook een levensgenieter, aristocraat en reiziger naar voren komt.
Door een ongelukkige val na een sprong op de rijdende Gooische stoomtram overleed Bosch Reitz in 1938.