Charlotte Dorothée barones van Pallandt was een van de belangrijkste Nederlandse beeldhouwers uit de twintigste eeuw.
Ze groeide op in een beschermd milieu, op het landgoed Vrijland in Schaarsbergen. Haar eerste tekenlessen kreeg Charlotte van Pallandt in 1918 van de Haagse schilder Albert Roelofs. Voor een vrouw lag een carrière als kunstenaar niet voor de hand in die tijd. Toch was Charlotte vastbesloten.

In 1926 vertrok ze naar Parijs. Hier kon ze zich in anonimiteit, ongehinderd door haar afkomst, wijden aan de kunst. Belangrijk voor haar ontwikkeling was de Parijse kubistische schilder André Lhote. Hij leerde haar compositietekenen.
Ze stopte echter met het volgen van zijn tekenlessen en liet zich beïnvloeden door een Russische beeldhouwer. In 1935 volgde zij beeldhouwlessen aan de Académie Ranson in Parijs. Al snel kreeg ze erkenning. In 1937 won ze de tweede prijs op de Wereldtentoonstelling in Parijs.