Sluijters, Johannes Carolus Bernardus ‘Jan’ HUIDIGE COLLECTIE2019-04-30T20:51:50+02:00

terug naar huidige collectie per kunstenaar

Jan Sluijters

‘s-Hertogenbosch 1881 – 1957 Amsterdam

Jan Sluijters studeerde samen met Leo Gestel aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten.
Zij beiden worden met Piet Mondriaan gezien als de drie pionieren van het Nederlands modernisme dat de kunstwereld ingrijpend zou veranderen.

Het zijn vooral de expressieve en kleurrijke schilderijen van Sluijters die opvallen in zijn oeuvre. Maar Sluijters was ook een ongelooflijk knappe tekenaar. Hij maakte stillevens, landschappen, kinderportretjes en vrouwenportretten, meestal naakt.

In 1925 won Jan Sluijters de befaamde Prix de Rome en mocht hij op studiereis door Europa. Hij bezocht Italië en Spanje, maar zijn hart verloor hij aan Parijs. Hij maakte er kennis met de avant-garde. Net als deze moderne kunstenaars begon hij te werken met felle kleuren die hij met expressieve verfstreken neerzette. Hij zag er werk van onder meer Van Gogh, Cézanne, Gauguin en ontmoette er een aantal beroemde fauvisten. Vooral de fauvistische landschappen van André Derain en Maurice de Vlaminck maakten veel indruk op Sluijters.

Sluijters experimenteerde vrijwel tegelijkertijd met alle avantgardistische ‘-ismen’ die hij in Parijs had gezien en vervulde daarmee een voortrekkersrol in eigen land. Zijn geëxperimenteer kostte hem echter wel zijn beurs in 1906. Het deerde hem niet, hij volgde zijn eigen pad.
Ondanks zijn experimenteerdrift bleef hij uiteindelijk een kunstenaar die het er om te doen was de realiteit in kleur en vorm op het platte vlak weer te geven. Zijn hang naar realisme was consistent: ‘Een ding heb ik nooit kunnen missen: het contact met de natuur, met de herkenbare, natuurlijke vorm’
De werkdrift en discipline van Sluijters, hij had de bijnaam ‘schilderbeest’, resulteerden in een omvangrijk oeuvre. Vermoedelijk heeft hij zo’n 1500 schilderijen gemaakt. Daarnaast is er een ontelbare hoeveelheid tekeningen en aquarellen die soms als voorstudie dienden voor de werken in olieverf.

Bron : RKD studies

Staand naakt

J. Sluijters (Den Bosch 1881 – 1951 Amsterdam), gemonogrammeerd midden onder en gesigneerd links onder, potlood, aquarel en rood krijt, 34 x 20 cm
Herkomst : Madeleine de Vlam Baekers, Eindhoven, inclusief originele aanbevelingsbrief van H.P. Bremmer

Portret van Gerda

J. Sluijters (‘s-Hertogenbosch 1881 – 1957 Amsterdam), zwarte inkt met rood krijt, 34 x 26 cm, gemonogrammeerd links onder, te dateren jaren twintig
Herkomst : Kunsthandel Vecht Amsterdam, met verklaring van Rob Sluijters

Staphorster meisje

J. Sluijters ( 1881 – 1957 ), Potlood, aquarel, 25,5 x 18,5 cm, potlood, zwart en gekleurd krijt en aquarel op papier, gesigneerd links onder, te dateren 1915
Herkomst : collectie W.F. van Meegen Ede, Christie’s 1993
Tentoonstelling en literatuur : Jan Sluijters 1881-1957. Aquarellen en tekeningen Noordbrabants Museum , Den Bosch , 1991-06-08 – 1991-08-25 , cat.nr. 102, p. 154 (afb.)

In de zomer van 1915 bracht Jan Sluijters een maand met zijn gezin door in het dorp
Staphorst. Het verblijf was bedoeld als vakantie. Sluijters was er uiterst productief.

Hij legde het boerendorp en zijn bevolking vast in een reeks portretten en landschappen.
De werken die hij naar aanleiding van dit bezoek maakte, betekenden een belangrijk
moment in zijn schilderscarrière.
Hij werd wellicht geïnspireerd door de Spaanse schilders Valentin en Ramon de Zubiaurre die
rond 1910 in Volendam werkten. Sluijters heeft hun werk vermoedelijk voor het eerst gezien
op de Rotterdamse Kunstkring tentoonstelling van 1914. Hij had de catalogus in zijn bezit.
Vooral het werk van Zubiaurre moet hem hebben geboeid. Bij onze aquarel heeft hij
vergelijkbare technieken toegepast : figuren op de voorgrond die enigszins van onderaf zijn
gezien waardoor zij langer lijken.
Het Staphorster werk van Sluijters is in diverse musea vertegenwoordigd.
Ontleend aan de ‘Jan Sluijters – aquarellen en tekeningen’ het Noord Brabants Museum, 1991