Hoewel Georg Rueter, die van 1919 tot 1940 als docent aan de Rijksakademie was verbonden, zelf de ‘vrije’ schilderkunst altijd als zijn voornaamste werkterrein heeft gezien, is zijn toegepaste werk zonder twijfel het belangrijkste onderdeel van zijn oeuvre. Vooral als grafisch ontwerper en boekverzorger heeft hij nog steeds een grote naam, zeker in vakkringen, en hij wordt, samen met o.a. zijn vriend
De Roos, tot de kunstenaars gerekend aan wie het hoge artistieke niveau van de Nederlandse grafische vormgeving uit het begin van de 20ste eeuw te danken is.
Rueter maakte als  jongen voor het eerst kennis met de lithografie in de drukkerij van zijn vader. Hij is opgeleid aan de Teekenschool voor Kunstambachten, de Rijksnormaalschool en de Rijksacademie. Vanaf 1901 legde hij zich naast het grafische werk ook toe op het schilderen van portretten en bloemstillevens, waarmee hij al spoedig succes kreeg. In beide genres zou hij tot op hoge leeftijd actief blijven en met zijn kleurige, zwierige, maar altijd door beheersing en technische perfectie bepaalde werkwijze een eigen plaats innemen in de schilderkunst van zijn tijd.

Bronvermelding volledige tekst : Vereniging Vrienden Nieuwe Kunst 1900